Slider Travel

Reisverslag | op bezoek bij één van de beste skigebieden van de wereld

In het Oostenrijkse Kirchberg en Kitzbühel is de zwaartekracht je grootste vriend óf vijand. Honderdzeventig kilometer aan pistes om vanaf te skiën, te sleeën, te fietsen, te vliegen óf te vallen. En daarna voor een kopstootje naar de après-skibar.

Ik zit op een kruk in de Eisbar en moet ineens denken aan The Attack of the Lederhosen Zombies. Het plot van die B-film is fantastisch. Door een speling van het lot komen twee snowboarders bovenop een berg in Tirol vast te zitten in een après-skihut waar een Russische investeerder, ook gestrand, besmet is met een virus. Nog voordat de koekoeksklok van Rita’s feestcafé twaalf keer heeft geslagen, staat iedereen elkaar met etterende gezichten en kwijlende monden in de nek te happen.

Maar laat ik bij het begin beginnen. Twee dagen eerder arriveerde ik vol frisse moed, ondanks de blessure van vorige keer, in wintersportgebied. In Kirchberg dit keer, gelegen in het Brixental in Oostenrijk, onderdeel van skigebied de Kitzbüheler Alpen en net als de berghut van tante Rita toevallig ook in de regio Tirol. Een typisch wintersportdorpje met een kerkje met een spitse toren, een pizzeria met echte Italianen, een stripclub met geblindeerde ramen en op elke hoek een skiverhuurbedrijf. Op de pieken eromheen een wirwar van goed geprepareerde pistes. Volgens wintersporters één van de beste skigebieden van het land. Misschien zelfs van de wereld.

 

Artikel gaat hieronder verder

 

 

Aan de rand van het dorp checken we in in een hotel waarvan de kamers ruiken naar omgekapte bomen en de gangen naar eucalyptus. Een keurig hotel, gourmethotel Die Sportalm. Er is een wellness, een zwembad, een restaurant met een uitgebreide kaart en een huiskamer met fauteuils rondom een televisie waar gasten naar de herhaling van de Hahnenkammrenn kijken. De Champions League-finale van het alpineskiën, laat ik me vertellen, gereden op de met ijs bedekte flanken boven ons en met snelheden die op de A4 verboden zouden zijn. ‘Daar ski jij morgen ook’, voegt de barman eraan toe. Dat ik amper vijf, zes dagen ski-ervaring heb, weet hij niet.

Gelukkig liggen er rondom de wereldberoemde afdaling ook een paar eenvoudige routes. Routes waarbij je niet met honderdveertig over een ijsvlakte de bocht komt om gevlogen. Nee, óns parcours is bedekt met een wollig tapijtje van versgemalen sneeuw en heeft bochten waarin je ruim de tijd hebt om naar de dorpjes in het dal te kijken. Of aan je bochtenwerk te spijkeren. Skileraar Hans heeft nog wel wat puntjes. Met mijn bovenlichaam hang ik te veel naar voren, ik houd mijn ski’s niet parallel en in de bochten hang ik weer te veel naar binnen.

Aufschnaiter heet Hans van achteren. Met blonde manen en blauwe ogen op een zongebruinde kop. Een populaire kerel, dat zie je er meteen vanaf. Hans kent iedereen en iedereen kent Hans. En zelfs als ze ‘m niet persoonlijk kennen, bellen ze ‘m op. Of hij de gootsteen kan ontstoppen. Of een gesprongen leiding kan repareren. Maar dat is, zegt Hans, omdat er in Kirchberg een loodgieter met dezelfde naam rondloopt.

Veel lekkages dicht ‘Plumber Hanzi’ die middag dan ook niet. Wel gaat het skiën dankzij zijn instructies wel steeds beter. Hij leidt hij ons over een groot deel van de in totaal 170 kilometer pistes in Kirchberg en Kitzbühel en zelfs mijn eerste zwarte piste is een feit. En daarmee ook mijn eerste grote valpartij. Steeds weer die naar binnen hangende houding in de bocht naar rechts, waardoor ik, één ski is al kwijt, begin te wankelen en op één been van de piste glij, over het randje de bosgrens in.

Trouwens niet de eerste keer dat ik deze reis in de bosjes beland. Ook een avond eerder toen we van de 3,5 kilometer lange afdaling op de Gaisberg rodelden, miste ik een bochtje. Op een houten sleetje met dertig, veertig kilometer per uur over een talud heen, zo de coniferen in. De laatste valpartij zou het evenmin zijn. Tijdens het fatbiken ondervond ik aan den lijve dat je met vuistdikke banden nooit in de verse sneeuw moet fietsen. Zelfs toen we een half uur later onderaan de piste bij een soort opblaaskroeg een Jägertheetje dronken, zag mijn snor nog altijd wit.

Bij die opblaaskroeg onderaan de piste, niet ver van ons hotel, was het trouwens best gezellig. Voor het bolvormige blauwe bouwwerk had het personeel strandstoelen met pluche kleedjes neergezet en bouwde een Nederlandse fanfare met trombones, trompetten en een megafoon een feestje. Een traditie, vertelt een van de muzikanten. Zij (de muzikanten) komen gratis spelen en zij (de bars) geven een paar gratis rondjes weg. Wanneer de bediening om zeven uur het terras leeghaalt en de band weer naar hun hotel verdwijnt, blijft er volgens de trompettist maar één tent over.

En zo beland ik op die kruk in de Eisbar met The Attack of the Lederhosen Zombies in mijn achterhoofd. Op de dansvloer voor mij zweterige mannen met thermokleding bedekt met Flügelvlekken die zich in de nek van mijn vrouwelijke reisgenoten werpen. Eerst gewoon eentje, daarna een tweede, wankelend en schurend en zoekend naar een leeg stukje nek, daarna ook nummer drie en nummer vier. Klapperende kaken, kleren die scheuren, ledematen die over de dansvloer vliegen (maar dat kan ook mijn verbeelding zijn) en de deejay die het publiek bedient met de Lawineboys. Of het niet tijd is om in te grijpen, hoor ik het engeltje op mijn schouder zeggen.

In de film doen de twee snowboarders dat namelijk wel. Met de hulp van de rondborstige Rita en een vriendin gaan ze de zombies te lijf met skistokken, snowboards, sneeuwruimers, picknickbanken, machinegeweren en kettingzagen. Wij besluiten de rekening te vragen en ongeschonden het dorpje Kirchberg in te lopen. Naar het Italiaanse restaurant met de echte Italianen. En daarna de stripclub met de geblindeerde ramen.

Zelf gaan?

Kitzbühel en Kirchberg liggen op ongeveer 9, 10 uur rijden vanuit het hart van Nederland. Vliegen duurt maar anderhalf uur. Transavia biedt vluchten aan op zowel Innsbruck als Salzburg, daarna is het nog een uurtje met de auto.
Voor meer informatie over het skigebied: www.brixental.com

Instagram