Slider Travel

Reisverslag | overleef jij de woestijn van Peru?

In de woestijn niets te doen? Wij hadden vijf dagen speelkwartier in de Peruviaanse zandbak met de vondst van een skelet als pijnlijke reminder: wie met mij solt, graaft zijn eigen graf…

Dag 1: Suppen tussen de flamingo’s

In een land waarvan je wordt doodgegooid met plaatjes van loensende lama’s hoppend over de ruïnes van Incatempels, verwacht je geen bikinibabes en Volkswagenbusjes. Zomaar een dag in Paracas Bay, de kustlijn waar de woestijn van Ica de Grote Oceaan kust en waar de Humboldtstroom ontbijt, lunch en diner meebrengt voor duizenden flamingo’s. Maar ook de plek waar roadtrippers en dagjestoeristen hun camper op het strand parkeren om te suppen of te surfen, onder een rood-oranje horizon gevuld met klapwiekende pelikanen. Met een beetje geluk staat Travis er nog, de Amerikaan die voor zijn boek ‘Party Like A Billionaire: How to Live Large on (Next to) Nothting’, een jaar lang met sjeiks en prinsen op jachten en in paleizen feestte, maar nu in Peru vanuit zijn 4×4 camper koffie aan passanten verkoopt.
www.kiteclubparacas.com

Dag 2: De Oase van Huachakermis

Op een van de meest verschroeiende stukjes aarde vind je een oase met palmbomen en een magisch meer met spiegelend water. Volgens de lokale legende ontstaan door de tranen van een Incaprinses die treurde om het verlies van haar geliefde. Maar wat je er óók vindt: hostels, brullende buggy’s en restaurants met luide muziek. In de jaren veertig was de oase van Huacachina – waarvan werd gedacht dat het helende werkingen had – geliefd bij rijke Peruvanen, tegenwoordig bij bierdrinkende en tanktopdragende backpackers. Maar laten we eerlijk zijn: nog steeds een dingetje voor op je bucketlist. Want ondanks de kermispraktijken – alarmengeluiden inbegrepen – kun je in de eindeloze zandduinen (gevormd door de wuivende mantel van de wenende prinses) in een buggy over de haarscherpe bergkammen denderen of op een sandboard naar beneden storten. Bij terugkomst bij de oase kun je laidback op een waterfiets op het meer dobberen – of een verkoelende duik nemen. Maar wees gewaarschuwd: de wenende prinses leeft tegenwoordig als zeemeermin onder het wateroppervlak en heeft – weer zo’n legende – eens in de zoveel tijd een mannelijk hapje nodig.

 

Artikel gaat hieronder verder

 

 

Dag 3: Move like Johnny

Wat dat betreft is één ding is zeker: als de zeemeermin vandaag had toegeslagen, op dag nummer 3, dan had ze minstens vijftig malse mannetjes in één keer achterover kunnen klokken. Aan de rand van de oever van de oasis van Huacachina staat een groepje mannen – en een handjevol vrouwen – vlak voor zonsondergang in fluorescerende broekjes te wachten op het startsein van de Desert Challenge. Honderd kilometer sjokken door een landschap waarin je binnen mum van tijd je gevoel voor oriëntatie kwijt bent en het zand je er bij elke stap aan herinnert in appelstroop te lopen. En: voor het grootste deel in het holst van de nacht, wanneer zandstormen je poriën zandstralen en de temperaturen angstaanjagend snel kunnen kelderen. Voor de luie vakantiegangers is er een tussenweg: er is ook een 25 kilometer-versie. Wij kozen ervoor om de atleten als Johnny Depp in Fear and Loathing in Las Vegas in een buggy te volgen, zónder een koffertje vol amfetamine.
www.runperutours.com

Dag 4: Even Apeldoorn bellen…

‘Moord’, roept Mario. Ik til een arm op uit het zand waaraan het vlees zit aangekoekt als etensresten op een gasfornuis. Het andere arm is zoek, maar de rest ligt overzichtelijk en in de juiste volgorde, uitgestald: een schedel, daaronder een kaak (half)vol tanden, ruggengraat, heupen, benen, voeten en okay, verspreid over de zandduin – waarschijnlijk door de wind – wat afgekloven ribbetjes. Op de weg naar die andere oase, Lagoon Moroon, op anderhalf uur rijden van de hoofdweg, dwars door de Peruviaanse woestijn, waren we op het lichaam van een dode vrouw gestuit. Een ongelukje was het niet geweest, zei de gids, ‘dan had iemand haar wel gemist’, en zelfmoord, ‘te omslachtig’, ook niet. Waarschijnlijk aan haar lot overgelaten, keiharde moord dus en misschien dat we daarom maar even de coördinaten aan de politie door moesten spelen. Máár…voor de rest was de excursie naar de oase echt heel gezellig hoor. Een oase zoals je die hoopt aan te treffen na drie dagen struinen door de zandduinen: gifgroene, schaduwrijke struiken en water zo blauw als Taksi Tintel. Mooi meegenomen: onbekend bij reisgidsen en toeristen.
www.facebook.com/Adrenarena.pe

Dag 5: Het grootste mysterie op aarde

‘Links’, roept de piloot, ‘onder de vleugel, daar zie je de wereldberoemde kolibrie’. Ik druk mijn neus tegen de ruit en probeer in de wirwar van wegen, kliffen en opgedroogde rivierbeddingen een kolibrie te herkennen. En daarna de astronaut, de tarantula, de hagedis en de rest van de Nazcalijnen. Eigenlijk is het een beetje als met je rug in het gras turen naar de wolken: het duurt even voordat je er figuren in herkent. Maar deze tekeningen middenin de woestijn van Peru zijn geen creatie van een fantasievol brein, maar het werk van indianen zo’n tweeduizend jaar geleden. Dieren- en plantenfiguren en geometrische figuren van soms wel honderden meters lang, met simpele instrumenten ‘getekend’ in de gortdroge, rotsachtige ondergrond van de Nazcawoestijn, tussen de plaatsjes Nazca en Palpa. Zo ongekend mysterieus dat wetenschappers zich al honderd jaar afvragen hoe en waarom deze tekeningen – die alleen vanuit het vliegtuig te zien zijn – hier zijn gemaakt. Voor religieuze doeleinden? Astronomische? Of hadden de Marsmannetjes er toch iets mee te maken?

Hoe beland je in de eindeloze woestijn van Peru?

Peru is met KLM makkelijk te bereiken, maar niet altijd tegen de meest vriendelijke prijs (check de Werelddeal Weken!). Na een directe vlucht vanuit Amsterdam naar hoofdstad Lima pak je de auto – of bus – naar Paracas, een broeierig toeristenstadje aan de kust met een aantal gave, best comfortabele hotels (tip: Hotel Paracas). Vanuit hier duik je – als je een excursie boekt – zo de zandduinen in. Of het strand op. Voor de Nazcalijnen moet je een uurtje of drie, vier zuidwaarts doorrijden.

Instagram