Slider Travel

Reisverslag | We hebben de woestijn bezocht waar dit seizoen van Game of Thrones is gefilmd

Las-Bardenas_085
Donderdagen zijn doorgaans redelijk pittig omdat je met een beetje pech nog de alcohol van Weekbreek Woensdag voelt en je eigenlijk het liefst ‘t bankie op wil. Nu is onze donderdag altijd tienmaal leuker als we een nieuw reisverhaal van onze Erik de inbox zien opfleuren, want deze man maakt altijd wel wat mee. Nu hebben we hem al op veel bizarre plekken gezien (teveel sneeuw / dikke varkens / porno pompoenen) maar dit verhaal slaat wel alles. Toch hebben we ook na dit avontuur direct weer de neiging om het vliegtuig te pakken en deze plek te bezoeken, kijk zelf maar:

Bardenas3

De laatste keer dat ik in een woestijn ronddwaalde werd ik vijftig tinten roder, was mijn telefoon oververhit en had ik dromedarispoep onder mijn Havaianas. Dat Saharazand is bovendien zo venijnig dat je het weken later nóg uit je oorschelp peutert. Nu Javier, onze gids in Noord-Spanje, dan ook het woord ‘woestijn’ laat vallen, begin ik spontaan weer in mijn oor te wroeten.

Javier is een gezellige, maar vooral praatgrage kerel van ergens in de dertig die een kasteel in Navarra beheert. Kasteeltjes zijn er in zijn regio genoeg, maar die van hem kreeg een paar jaar geleden gratis publiciteit toen een Belgische burgemeester besloot zich tijdens haar vakantie in een van de uitkijktorens vanachteren te laten nemen. Een andere bezoeker filmde de reislust, de rest is 18+ geschiedenis.

Maar dat terzijde. Want we zijn dus onderweg naar de woestijn die, zo zegt Javier, eigenlijk geen woestijn is. Maar omdat er in de Bardenas Reales stukken minder regen valt dan in het noorden, plakken de Spanjaarden er gemakshalve dat label op. Een woestijn dus. Daar gaan we heen. Daarom: zonnebrand mee, zelfgemaakte insectenspray en schoeisel met een keurige hoge rand.

Woestijn1 (1 of 1)

Omdat de fietstocht door de woestijn die eigenlijk geen woestijn is een paar uur duurt, eten we eerst aan de rand van het natuurpark in een exclusief restaurant waarvan de chef-kok zojuist is flauwgevallen. De bediening rent wat rond, de glazen blijven leeg, maar de airconditioning is best lekker. Na drie uur zitten en een uurtje eten trekken we met een maag vol gegrilde artisjok de vijfendertig graden in. Op de fiets, niet per dromedaris.

Bardenas1

Zal ik eerlijk zijn? Ik ben op best wel veel gekke plekken geweest, maar door de Bardenas Reales word ik echt van mijn zadel geblazen. Rondom ons strekt zich een maanlandschap van samengeperst klei, kalk en zand uit dat door wind en water is omgevormd tot metershoge kliffen, kloven en rotsformaties. Deze semiwoestijn is bovendien zo onwerkelijk dat Wikpedia er geen Nederlandse pagina over heeft. Tel daarbij het bizarre feit op dat het Spaanse leger hier raketaanvallen uitvoert en je hebt misschien wel het meest freaky stukje Europa. O ja, en voor de opnames van het zesde seizoen van Game of Thrones vlogen hier draken rond.

Woestijn2 (1 of 1)

Artikel gaat hieronder verder

In het park zelf is eigenlijk niet zoveel te doen, maar dat is okay. Want terwijl je langs de zachte afgrond van de kloven fietst, en langs wuivende graanvelden, want die heb je er ook, houdt de omgeving je elke seconde geboeid. Dieren hebben we niet gezien, op een paar grazende schapen in de verte na. Op dromedarissen hoef je hier in ieder geval niet te rekenen. En dat is ook okay.

Bardenas3 (1 of 1)

Rond negen, tien uur in de avond lopen we langs de afzetting van de militaire basis om de zonsondergang te zien. Badend onder een paarse-oranje-roze hemel ligt een geplooid tapijt van stof met op de achtergrond de karkassen van stadsbussen – de schietschijven voor straaljagers. Veel gekker dan dit kan het niet. Echt niet. De zonnebrand heeft trouwens niet gewerkt (want vijftig tinten roder), de zelfgemaakte insectenspray net zomin (want itchy billen).

Bil

No Comments

Leave a Reply

Instagram